มึน ตรึ๊บบบ
ได้กลิ่น... สาวชาวกรุงไม๊หล่า**
...
วันนี้เบลอๆ เดินไปเดินมาหาซื้ออะไรกิน
หยุดหน้าร้านเนตได้ยังไงไม่รู้
รู้เพียงว่า
แค่เปิดประตูร้าน ป๊ะ!!!
เสียงเป็ดไรฟร่ะเนี่ย
ยังกะสงครามอิรัก
มายก๊อชชชช!!
ด้วยความที่ไม่ค่อยได้เข้ามาใช้บริการอินเตอร์เนตคาเฟ่บ่อยนัก
อิฉันจึงหารู้ไม่ เกี่ยวกับบรรยกาศอึงอล ยิงกันป่นปรี้ เช่นนี้
เหลือบตาไปทางซ้าย พ่อหนุ่มน้อยวัยไม่เกิน ปอสาม
กำลังไล่ฆ่าตัวละครในเกม ใส่ชุดคอมมานโด อย่างเข้ม
นั่นๆ มันเหล่มาทางนี้แล้วค่ะ
หลบเร๊ว!!!
...
มันจะฆ่าอิฉันไม๊คร๊ะเนี่ย ><''
หลบสายตาพ่อหนุ่มบ้าเลือด
เหลือกไปเจอสาวน้อยด้านขวา
เสื้อกล้ามสีชมพู
ตัดกับผิวขาวนวลเนียนของสาวเจ้า
ปากสีชมพูอ่อนๆด้วยอิทธิฤทธิ์อุทัยทิพย์
ดูนั่นๆๆ ตาโตเชียวแม่คุณ แม่ทูนหัว
ทำบุญด้วยอะไรน๊อออ *0 *
...
พอชมโฉมสาวเป็นอันพอใจ
หันมานั่งเปิดฮิห้าได้สักครู่
สายตาเหลือบไปอีกที
นั่นๆๆๆ
นมๆๆๆ
นั่นนน
!!!!!!!!
xXXxXxXxXx
ห้ามดูๆ
...
ข๊าวขาวเนาะแม่สาวชาวกรุงคนนี้
หิหิ
สงสัยในร้านนี้คงร้อน
รึไม่ก็สารบางอย่างในร่างกายของสาวเจ้าคงพลุ่งพล่าน
ใช่แกะดำ หรือ ไม่ใช่แกะดำ
เอิ๊กๆๆ
แต่อิป้าว่าคงเป็นหลุมดำ
...
เอาหล่ะ นั่งบ่นมานานละ
อีกอย่าง ชักจะหิวแล้วด้วย
ไม่รู้หลงมาร้านเนตได้ไง
หรือว่ามีแรงดึงดูด ???
เอาหล่ะ
จบมันง่ายๆแบบนี้แหละ
สวัสดี
ปล.
ประหลาดแท้
แต่เป็นจริง
Posted on Thu 15 May 2008 20:30 |
|
